اخبار پرینتر سه بعدی

در حالی که ما تصور می کنیم پرینترهای سه بعدی تنها به رشته های پلاستیکی محدودند کارشناسان بر این باورند که تولید پرینتر سه بعدی اهدافی بلندتر و با برنامه تر از اینها داشته است. گرچه چاپ با موادی مانند رزین و فلزات هم قابل تصور بود اما چاپ با گرافن تاکنون خارج از تصور بود. 

یم مهندسان مستقر در لندن به چاپ سه بعدی با استفاده از گرافن دست یافتند که می توان در تولید اشیاء با طول چند سانتی متر و برای کاربردهای مختلف از جمله پزشکی کاربرد دارد.گرافن یکی از پایه های ساختاری کربن مانند الماس است که بر خلاف بسیاری از اشکال کربن، گرافن 2 بعدی ماده ای شامل یک ورق شش ضلعی که تنها یک اتم ضخامت دارد و می تواند در هر اندازه ای ساخته شده و خصوصیات منحصر به فردی چون انعطاف پذیری، وزن کم و دوام بالا (حدوداً صد برابر فولاد) را داراست. و خاصیت رسانندگی بالای حرارت و الکتریسیته داشته و سازگار با بافت سلولی بدن است.

گرافن سخت‌ترین و نازک‌ترین ماده‌ای است که بشر تاکنون به‌آن دست یافته‌‌است. این ماده با وجود این‌که ساختار متراکمی دارد، به علت ضخامت بسیار اندکش که برابر با ضخامت یک اتم کربن است، نور را از خود عبور می‌دهد و از شفافیت بالایی برخوردار است؛ همچنین آسانی تهیه و رسانا بودن این ماده که حتی رساناتر از مس است و قابلیت آن در عبور دادن گرما و جریان الکتریسیته آن‌را به گزینه‌ای جدید برای استفاده در صفحه‌های نوری و کامپیوترها تبدیل کرده‌است. تحمل این ماده در برابر فشاری که موجب از هم گسیختگی شود 200 تا 300 برابر فولاد است و حتی سخت‌تر از الماس است. گرافن بسیار سبک و انعطاف پذیر است با این ویژگی ها بی جهت نیست که گرافن را یک ابر ماده می نامند

تصور اینکه این ماده که تا سال 2004 تنها به صورت نظری وجود داشت به کمک تولیدکنندگان چاپ سه بعدی بیاید اندکی سخت است و چون در اطراف اتم منفرد می چرخد برای چاپ سه بعدی بسیار مناسب است که در حال حاضر دانشگاه شمال غرب لندن با استفاده از این ماده موفق به ساخت اشیایی با استفاده از پرینت سه بعدی در اندازه های دلخواه با رسانندگی الکتریکی بالا و انعطاف پذیر شدند که این انعطاف پذیری از 100 تا 1000 میکرون و گاهی تا چند سانتی متر نیز امکان پذیر است. علت اصلی پرینت سه بعدی با این ماده می تواند دستیابی به بیومتریال هایی جدیدتر برای کاربردهای پزشکی از جمله چاپ و بازسازی بافت عصبی باشد که بسیار ارزانتر بوده و آسان تر تولید می شوند و می توانند با هر مقیاسی ساخته شود. 

در مجموع این جوهر قابل چاپ سه بعدی انقلاب عظیمی در صنعت پزشکی و بازسازی بافت های آسیب دیده مانند اعصاب، استخوان ها، عضلات و حتی قلب ایجاد کرده است و همچنین باعث تولید قطعات الکترونیکی با دوام بالاتر و توسعه آنها شده است و به نظر می رسد که این صنعت در آینده با تحول عظیمی روبرو شود.